Ποιός Είναι ο Σκοπός της Εκπαίδευσης;

Απόδοση στα ελληνικά της συμμετοχής του Νόαμ Τσόμσκι στη συζήτηση «Μάθηση Δίχως Σύνορα», με τίτλο «Ο Σκοπός της Εκπαίδευσης» – The Purpose of Education – μια πρωτοβουλία του ιστότοπου Learning Without Frontiers (http://www.learningwithoutfrontiers.com/)- αναδημοσίευση από το  tvxs.gr

 

«Ας αναρωτηθούμε, ποιος είναι ο σκοπός ενός εκπαιδευτικού συστήματος;

Φυσικά, υπάρχουν έντονες αντιθέσεις πάνω στο θέμα. Η παραδοσιακή αντίληψη, που πηγάζει από την Αναγέννηση, θέτει ως ύψιστους στόχους ζωής το να ερευνάς και να δημιουργείς- να ερευνάς τον πλούτο του παρελθόντος και να εσωτερικεύεις τα σημαντικά για σένα σημεία, να συνεχίζεις διευρύνοντας αυτή την αναζήτηση κατανόησης των πραγμάτων με το δικό σου προσωπικό τρόπο.

Από αυτή την οπτική, σκοπός της εκπαίδευσης είναι να βοηθά τους ανθρώπους να προσδιορίσουν πώς θα μαθαίνουν μόνοι τους. Είσαι εσύ, ο μαθητευόμενος, που επιτελεί στη διάρκεια της μαθητείας του και είναι δική σου υπόθεση το τί θα μάθεις, το πού θα πας, πώς θα το χρησιμοποιήσεις, πώς θα προχωρήσεις για να παράξεις κάτι νέο και συναρπαστικό για σένα, και πιθανόν για τους άλλους. Αυτή είναι η μια αντίληψη της εκπαίδευσης.

Η άλλη αντίληψη είναι, ουσιαστικά, χειραγώγηση. Ορισμένοι έχουν την εντύπωση ότι οι νεαροί άνθρωποι, από παιδική ηλικία, πρέπει να μπουν σε ένα πλαίσιο όπου θα ακολουθούν οδηγίες, θα αποδέχονται τα υπάρχοντα πλαίσια, δεν θα αμφισβητούν κλπ – και αυτό είναι σαφές εξ αρχής……» διαβάστε όλο το κείμενο του βίντεο εδώ

 

Advertisements

Γράμμα στη δασκάλα για την επίσκεψη στο ζωολογικό κήπο

Η Μία αρνείται να επισκεφθεί το ζωολογικό κήπο μαζί με την τάξη της.  Δεν θέλει να δει τα φυλακισμενα ζώα και προτιμά να καθίσει σπίτι της να δει ένα ντοκιμαντερ για τους μπαμπουίνους.  

Στο παρακάτω γράμμα εξηγεί στη δασκάλα της τους λόγους:

«Αγαπημένη μου Ιλεάνα,

Θα σε παρακαλέσω να με συγχωρέσεις που δεν θα έρθω αύριο στην εκδρομή. Και θα σού εξηγήσω μερικούς από τους λόγους.

γράμμα στη δασκάλα για την επίσκεψη στο ζωολογικο κήπο

Τα ζώα είναι κλειδωμένα μέσα στα κλουβιά τους και δεν έχουν ούτε μια ελπίδα να βγούν από κει. Το σώμα και η ψυχή τους αλλάζει, βηματίζουν πάνω – κάτω και πίσω – μπρος. Σπίτι για να ζήσουν δεν έχουν. Κι’ όλους αυτούς τους ξένους, που στέκονται και τα κοιτούν, δεν τους γνωρίζουν.

Είναι φυλακισμένα και υποφέρουν. Τα μωρά είναι στη μπροστινή πόρτα για να μαζεύουν όλα τα λεφτά, κι’ όταν γεράσουν και χάσουν την ομορφιά τους, τα στέλνουν στο τσίρκο ή στο σφαγείο.

Πολλές φορές οι χώροι είναι συνωστισμένοι. Τα ζώα μπορεί να το σκάσουν και να βρεθούν σε κίνδυνο. Και πιο πολύ απ’ όλα, τα ζώα μπορεί να χάσουν την πίστη στον εαυτό τους, να βαρεθούν και να γεμίσουν πλήξη και θλίψη.

Γι’ αυτό και γω, αντί να πάω στο ζωολογικό κήπο, θα καθήσω να δω ένα ντοκιμαντέρ για τους μπαμπουίνους.

Ελπίζω να κατάλαβες αυτό που με στεναχωρεί,

η μαθήτριά σου,

Μία

αναδημοσίευση από http://filikaki-blog.blogspot.gr/2013/10/zoo-essay-by-mia.html

 

Περισσότερα για τους ζωολογικούς «κήπους» και για το τι τελικά μαθαίνει κανείς από αυτούς στο Ένα παιδί μετράει τα καγκελα (βίντεο) από την επίσκεψη του Χρόνη Μίσσιου μαζί με μικρά παιδιά στο ζωολογικό κήπο.